Samen met de andere twee politie­bonden (ACP-CNV en Equipe) hebben wij als NPB nog diezelfde dag zeer positief gereageerd op dit voor­geno­men besluit. Deze investering is precies waar we de afgelopen maanden samen met andere belangen­­organisaties bij de politiek op hebben aangedrongen. Hierdoor krijgt de Nationale Politie financiële ruimte om bezuinigingen op de operationele sterkte te voorkomen. Onze waar­schuwingen daarvoor hebben het verschil gemaakt. Fantastisch dat we dit als bonden voor elkaar hebben gekregen!

Vorig jaar werd duidelijk dat het jaar­budget van de Nationale Politie nog altijd onvoldoende is om het prestatie­vermogen en de slagvaardigheid van het korps op niveau te houden. Sterker nog: na het dertiende begrotingstekort op rij bleken de meeste financieel-technische oplossingen uitgeput. De korpsleiding zag zich gedwongen om vanaf 2026 voor nieuwe financierings­tekorten deels geld vrij te maken door ‘begrenzing van de operationele sterkte’.

Concreet dreigde een structureel tekort van 850 miljoen. Als je dat wilt oplossen door te koersen op onder­bezetting – het bewust open laten staan van formatie­plaatsen – dan scheelt dat 3.000 banen. Dat staat haaks op de politieke wens om de formatie van het korps juist uit te breiden. Een ambitie waarvoor sinds 2017 veel geld voor beschikbaar is gesteld. Een deel daarvan dreigde het korps vanaf 2026 dus te moeten gebruiken om binnen zijn huidige jaarbudget allerlei wettelijk verplichte kostenposten te kunnen betalen.

Het coalitieakkoord meldt dat voor het bevorderen van de nationale veiligheid in 2027 een extra bedrag van 300 miljoen beschikbaar komt, oplopend naar een bedrag van structureel 600 miljoen vanaf 2030. De beoogde structurele verdeling van deze 600 miljoen (vanaf 2030) is 512 miljoen voor de politie, 50 miljoen voor het Open­baar Ministerie (onder andere ICT-problematiek), 8 miljoen voor de NCTV (aanpak contra-terrorisme), 10 miljoen voor de aanpak van femicide en 20 miljoen voor overig veiligheidsbeleid.

D66, VVD en CDA noemen twee doelen die ze met dat extra geld voor de politie in ieder geval willen bereiken. Dat zijn uitbreiding van de gewelds- en verdedigings­middelen van de ME en meer boa’s en politieagenten voorzien van een bodycam. Ook in deze ambities kunnen de politiebonden zich goed vinden.

Tegenover deze pluspunten staat helaas een aantal serieuze minpunten, die zorgen voor gemengde gevoelens over het coalitie­akkoord als geheel. In dat akkoord wordt namelijk ook ge­kozen voor ingrijpende bezuinigingen op de sociale zekerheid van werk­nemers.

• Een verlaging van het recht op WW van twee naar één jaar. Wie zijn baan verliest en niets nieuws vindt, komt daardoor eerder in de bijstand. 

• Het afschaffen van de speciale (hogere) uitkering voor mensen die vanaf 2030 volledig arbeidsongeschikt worden verklaard. Deze 'nieuwe gevallen' kunnen daardoor zo'n € 300 per maand minder krijgen.

• Een verlaging van de maximale uitkering voor de WIA, WW, ziektewet en voor bijvoorbeeld ouderschapsverlof en zwangerschapsverlof met maar liefst 20 procent.

• Het terugdraaien van een cruciale afspraak in het landelijke pensioenakkoord van 2019: de mate waarin de AOW-gerechtigde leeftijd meestijgt met de levensverwachting. Die verhouding is nu twee derde: voor elk jaar extra levensverwachting stijgt de AOW-leeftijd met acht maanden. De coalitiepartijen willen vanaf 2033 de een-op-een-benadering weer terug: voor elk jaar extra levensverwachting stijgt de AOW-leeftijd ook met een jaar. 

De FNV – de grootste vakcentrale van Nederland, waar ook de NPB is aan­gesloten – heeft deze voorgenomen besluiten veroordeeld als ‘onnodig, onverantwoord en voor ons on­acceptabel’. Op dinsdag 3 februari bleek een flink deel van de oppositie­partijen in de Tweede Kamer die gevoelens te delen. Voor het komende minderheidskabinet en voor de politieke levensvatbaarheid van hun afbraak­voorstellen uiteraard een belangrijk gegeven.

Wij houden als NPB de vinger aan de politieke pols en staan klaar om in FNV-verband op te komen voor het behoud van de sociale zekerheid zoals we die in Nederland met elkaar hebben opgebouwd.

Nine Kooiman,

bondsvoorzitter